Run Greece Ιωάννινα 2017

Ετικέτες

Φωτογραφίες από τον αγώνα τρεξίματος των μαθητών δημοτικών σχολείων που έγινε χθες στα Γιάννινα στα πλαίσια του αγώνα δρόμου «Run Greece Ιωάννινα 2017». Παρά τον  άσχημο καιρό και την δυνατή βροχή που έπεσε την ώρα του αγώνα, εκατοντάδες παιδιά έλαβαν μέρος και έτρεξαν την διαδρομή του 1 χιλιομέτρου που είχε οριστεί στο κέντρο της πόλης μας.

Συνέχεια

Κουραμπάς

Ετικέτες

,

 Του Κωνσταντίνου Ι. Κουλίδα

Κουραμπάς (ο): <γκουρεμπά (αραβ.)άστεγος, φτωχός, ξένος” & γκουρ-γαριμπάχ (τ.) “νοσοκομείο των ξένων”. Ολόκληρη η δενδροφυτεμένη έκταση μαζί με το ξενοδοχείο “Ξενία”, το κτήριο της Στρατολογίας (βλ. και ανωτέρω “Μπας-Καρακόλ”) και το κτήριο της άλλοτε Εμπορικής Σχολής (“Παλατάκι”) αποτελούσε γαιόλοφο έξω από τα τότε όρια της πόλεως. Ανήκε στον τουρκογιαννιώτη άρχοντα Φαήκ Εφένδη, του οποίου η κατοικία ήταν ακριβώς απέναντι, όπου σήμερα η πολυκατοικία-κλινική του γιατρού Ζηκόπουλου. Το σήμα αναγνωρίσεως της κατοικίας του ήταν ο πύργος με τον ανεμόμυλο, για την άντληση νερού και την άρδευση των εκτάσεων της περιοχής, ο οποίος παρέμεινε μέχρι τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, και ο οποίος καταστράφηκε είτε από τη διαπλάτυνση της λεωφόρου Δωδώνης είτε με την ανέγερση της πολυκατοικίας Ζηκοπούλου.

Συνέχεια

Γλυκολογία

Ετικέτες

Του Δημητρίου Σαλαμάγκα

Τέσσερα ήταν τα γλυκά πού σερβίριζαν στα καφενεία τον καιρό της Τουρκοκρατίας: Το λουκούμι, το μανχαλα-μάρι, ο κουραμπιές και η πάστα. Σερβίριζαν επίσης και τα αναψυκτικά, βυσσινάδα, λεμονάδα και σιομάδα· από τα ποτά δε, το ρακί ή τσίπουρο, το κονιάκ, το ρούμι και τη μαστίχα. Το ούζο ήταν άγνωστο. Σερβίριζαν επίσης καφέ, τσάι (όχι ντόπιο) και κανέλα.

Συνέχεια

Το χρονικό της αλώσεως των Ιωαννίνων

Ετικέτες

, ,

Μια συγκινητική περιγραφή εκείνων –που έζησαν τα γεγονότα-

Πως επέρασαν οι τελευταίοι τέσσαρες μήνες του πολέμου διά τα Ιωάννινα; Όλη η ψυχή και όλος ο νους της πόλεως είχε συμμαζευθεί είς μίαν αγωνιώδη λαχτάραν, εις ένα υπέρτατον δοξολόγημα, εις ένα γονατισμένον αίνον και μίαν ικεσίαν και παράκλησιν. Κάθε σπίτι, κάθε γωνιά -κάθε ζωντανός άνθρωπος, ως και τα παιδάκια ακόμη με σταυρωμένα χέρια δεν είχον άλλην προσευχήν και άλλην δέησιν:

-Θεέ μου ευλόγησε τα Ελληνικά τα όπλα! Βοήθα τους γενναίους πολεμιστάς, που επάνω στα βουνά και στα χιόνια χάνουν αίμα και ζωήν να ελευθερώσουν την Ήπειρον.

-Βοήθα τον Ελληνικόν στρατόν!

Συνέχεια

Γεώργος Μακαρόνας

Ετικέτες

, ,

Άγνωστοι πρωταγωνιστές του προ-απελευθερωτικού αγώνα (1904-1913)

Του Δημητρίου Σαλαμάγκα

Ο Γεώργος -ο αργότερα για το μπόι του και τη λιγνάδα του αποκληθείς Μακαρόνας- ήταν ένα φτωχόπαιδο, γέννημα και θρέμμα της Λούτσας των Γιαννίνων και το σπίτι του, ήταν σ’ ένα στενό της δρομάκι, την οδό Χαόνων, στον αριθμό 27. Πήγα και το είδα το χαμηλό και φτωχικό αυτό σπιτάκι, όπου ζούσαν ο πατέρας του Χρίστος Ζωγράφος κι’ η μάνα του η Φώτω, η θυγατέρα της Ανθίτσας. Κανένας σήμερα δε σώζεται από το σόι τους· ούτε κανένας μπόρεσε να μου πει, αν το πατρωνυμικό τους, ήταν επώνυμο, ή μόνο παραγκώμι.

Συνέχεια

Χιονάνθρωποι στην πόλη μας

Ετικέτες

,

Χιόνι χωρίς χιονάνθρωπους δεν γίνεται. Έτσι και στα χιονισμένα από χθες Γιάννινα, μικροί και μεγάλοι επιδόθηκαν στην κατασκευή χιονάνθρωπων. Και όπως βλέπεται στις φωτογραφίες υπήρξαν αρκετές όμορφες δημιουργίες στους δρόμους, τις πλατείες και τις αυλές των σπιτιών της πόλης μας που κέντρισαν τα βλέμματα των περαστικών.

Συνέχεια

Φωτογραφίες από τον Αγιασμό των υδάτων

Ετικέτες

,

Φωτογραφίες από τα Θεοφάνεια και τον αγιασμό των υδάτων που και φέτος γιορτάστηκε στα Γιάννινα με κάθε λαμπρότητα. Μεγάλος ήταν και ο αριθμός του κόσμου (Γιαννιώτες αλλά και επισκέπτες της πόλης μας) που παρακολούθησαν από κοντά την ρίψη του τιμίου σταυρού στα νερά λίμνη μας.

Συνέχεια

«Ένα γοργολίδιον…»

Ετικέτες

, ,

Του Δημητρίου Σαλαμάγκα

Κάτι από τις «Κωμικές Επιτηδευόμενες» του Μολιέρου, μας θυμίζει μια προσπάθεια επιτηδευμένης κομψοέπειας των γκαρσονιών μερικών καφενείων επί Τουρκοκρατίας, στη στεντόρεια εκφώνηση των παραγγελιών τους.

Συνέχεια

Τότε που δεν υπήρχε υδραγωγείο

Ετικέτες

,

Της Αντιγόνης Ντίνου-Βρέλλη

Μια ξαφνική διακοπή νερού, αναστάτωσε την πολυκατοικία. Άρχισαν να χτυπούν τηλέφωνα, κουδούνια, ν’ ανοίγουν πόρτες κι οι νοικοκυρές, να εμφανίζονται και να ρωτούν, η μια την άλλη, αν έχουν νερό και πού οφείλεται η διακοπή. Άρχισε η κάθε μια τα δικά της. Αχ! και είχα βάλει πλυντήριο, θα μου μείνουν τα ρούχα άπλυτα. Πωπώ! η άλλη και δεν έπλυνα τα χόρτα, θέλω να κάνω πίτα, κι η κάθε μια έλεγε τα δικά της. Μα να μην ειδοποιήσουν, είπε μια τρίτη, να ξέρουμε να προγραμματίσουμε τις δουλειές μας;

Συνέχεια