Ετικέτες

Δύσμοιροι Γιάννηδες! όλα τα παρατσούκλια, όλαι οι παροιμίαι, όλα τα παραδείγματα στην καμπούρα σας. Κάτι και οι Γιώργηδες, κάτι και οι Μανώλιδες, κάτι και οι Μιχάληδες και αι Μιχαλούδες αλλά εσείς κακότυχοι θνητοί τα χείριστα. «Κόψε ξύλο φτιάξε Γιώργο, κι από κουτσουπιά Θανάση, κι αν ρωτάς και για τον Γιάννη;

… Φεύγα και μην ακούς και βούλωνε τα αυτιά σου; Μα τι διάβολο συμβαίνει, γρυ δεν μπορώ να καταλάβω αφού ο αριθμός εξακολουθεί παρ΄ όλον το απαίσιον και κατατρεχούμενον του ονόματος να παραμένει ο αυτός. Καλά βρε αδελφέ, δεν σας αρέσει το όνομα Γιάννης μη του το κολλάτε μικρόν και ανήξερον σαν τον βρίσκετε στην κολυμβήθραν. Τι σας χρωστάει ο δυστυχής αυτός να ακούει αργότερα όλα εκείνα τα τιναζόμενα κατάμουτρα του; Τόσον χαιρέκακοι είσθε που ευχαριστήσθε να παιδεύετε; Έπαιξαν, εγέλασαν, εκορόιδευσαν και είπον χίλια δύο εις βάρος των στην επίσκεψιν που του έκαμον εν τούτοις προχθές όλοι. Και όμως τους ευχαριστεί το πλήθος και απειράριθμον των Γιάννινδων.

– Κύριε προϊστάμενε πάω επισκέψεις σήμερα –Αμάν παιδί μου και θα νυκτώσεις- Μήπως είναι ένας και δύο οι Γιάννινδες; Και όχι μόνον ενύχτωσε μα και εξημέρωσε ακόμη. Και όμως κύριοι έπρεπε να πανηγυρίζωμεν. Ο κόσμος όλος εορτάζει. Οι Γιάννηδες σωρό. -Καλή μέρα.. Χρόνια πολλά… Δεν έπεσες έξω Γιάννης και αυτός. Να λοιπόν οι αγαθοί αυτοί άνθρωποι τους οποίους κατατρέχετε. Κεράσματα, επισκέψεις, υποδοχαί και παντού ανοιχταί θύραι και δεξιώσεις. Πείτε εσείς όσα θέλετε ευεργετικότατοι αυτοί….

 

Δημοσιεύτηκε με την υπογραφή «Ενδοταφρίτης», στην στήλη «Ανά την πόλη» της εφημερίδας «Ήπειρος», τον Γενάρη του 1927.

Advertisements