Ετικέτες

, ,

«…Έτυχε λοιπόν κάποτε να σκοντάψει τ’ άλογο τ’ Αλή πασά μπροστά στο σπίτι ενός Εβραίου Γιαννιώτη. Ο Αλή πασάς έπεσε κάτω κι εχτύπησε δυνατά. Έτρεξαν όμως ο Εβραίος, η φαμίλια του, όλοι οι σπιτιακοί τον επήραν μέσα στο σπίτι, τον επεριποιήθησαν κι ο Αλή πασάς συνήρθεν. Εσηκώθει να φύγει και τότε φώναξε τον νοικοκύρη:

– Ζήτα μου, του είπε, τι θέλεις. Σου χρωστώ την ζωή μου και θέλω να ξευποχρεωθώ.
– Τίποτε, Πασά μου, είπεν ο Εβραίος. Φθάνει η χάρη που ο Πασάς μας θα μ’ αγαπά. Δεν θέλω τόποτες άλλο.
Αλλ’ ο Πασάς επέμεινε κι ο πονηρός Εβραίος τότε του είπε:
– Πασιά μου τίποτες άλλο δεν θέλω: όταν περνάς στο δρόμο να μου επιτρέπεις να σε πλησιάζω και να σου λέγω μια καλημέρα στ΄αυτί μυστικά.
Έστερξεν ο Πασάς, στην ασήμαντον αυτήν χάριν. Κι ο Εβραίος κάθε φορά που ο Αλή πασάς περνούσεν από το Παζάρι των Γιαννίνων ή έτυχε νάναι κόσμος πολύς, επλησίαζε τον Αλήν και του εψιθύριζε στ΄αυτί:
– Καλημέρα Πασά μου. Να σε πολυχρονίζει ο θεός!..

Περίεργος ο κόσμος κι ο κοσμάκης τι λέγει ο εβραίος στ΄ αυτί του Αλή πασά ήρχισε να σχολιάζει και διερωτάται. Άνθρωποι πράκτορες του Εβραίου διέδωκαν ότι τα έχει τόσον καλά με τον πασάν, ώστε κάθε φοράν που τον πλησιάζει και του ομιλεί στ΄ αυτί του ζητάει μιαν μόνο χάριν δια κάποιον άνθρωπον ή τον παρακαλεί να τελειώσει μιαν υπόθεσιν ενός φίλου του. Κι ο πασάς τον ακούει κι η υπόθεσις τελειώνει ,.. Ήρχισεν έτσι ο χρυσούς αιών δια τον πονηρόν εβραίον. Κόσμος και κοσμάκης που είχεν υποθέσεις, βάσανα ή καταδιωγμούς έσπευδεν εις το σπίτι του εβραίου, ο οποίος τους εμαδούσεν όλους, χωρίς, εννοείται, να κάμει τίποτες άλλο παρά να λέγει καλημέρα στ’ αυτί του πασά.

Τέλος πάντων όμως κάποιος που είχε πληρώσει ακριβά τέσσερας φοράς τον εβραίον δια να τελειώσει μια υπόθεσις του, χωρίς να τελειώνει, απεφάσισε και πήγεν στον ίδιον τον Αλή πασάν εις τον οποίον εξομολογήθει ότι τέσσερας φοράς επλήρωσε τον εβραίον, τέσσερας φοράς ο εβραίος ομίλησε στ΄αυτί του Πασά, αλλ΄η υπόθεσις του δεν ετελείωσεν…
Εκατάλαβεν ο έξυπνος ο Αλής, διέταξε να τελειώσει η δουλειά του Χριστιανού κι εκάλεσε τον Εβραίον:
– Άκουσε, του είπε να μη μου ειπείς πλέον καλημέρα στ’ αυτί. Εκωφάθηκα, Οβριέ…
– Σου λέω από τ’ άλλο, τ’ αυτί πασά μου, είπεν ο Εβραίος.
– Εκωφάθηκα κι από τα δυο Οβρηέ. Άϊντε….».

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Ήπειρος» του Γεωργίου Χατζή – Πελλερέν (9 Μαρτίου 1927).

Advertisements