Ετικέτες

, , ,

Ο αδελφός του Εσάτ Πασά, Βεχήπ Βέης

Του Χρήστου Χρηστοβασίλη

Ο υπογράψας το πρωτόκολλον της παραδόσεως εκ μέρους του Εσάτ πασά αδελφού του, συνταγματάρχης Βεχήπ μπέης Χαλαστής, αρχηγός των οχυρωμάτων του Μπιζανίου των Ιωαννίνων κλπ. Είναι ένας από τους εκλεκτότερους αξιωματικούς του Τουρκικού στρατού. Εσπούδασεν εις την Γερμανία, αριστούχος, και έλαβε μέρος εις πολλάς εκστρατείας εις την Αραβίαν.

Αυτός ο Γιαννιώτης συνταγματάρχης είναι όνομα και πράγμα σιδερένιος στρατιώτης. Στρατιωτικότερο παράστημα δεν έχει άλλος εις τον Τουρκικό στρατόν. Μέτρια υψηλός, μέτρια σωματώδης, μαυροκόκκινος, καστανός μ’ ένα κεφάλι γιγάντιο. Ομιλεί και νομίζεις πως βγάζει οβίδες από το στόμα του. Έχει μέσα του βαθιά το αίσθημα της ευγνωμοσύνης και επιμένει σαν θεός! Εις την συνταγματικήν επανάστασιν του 1908 διετάχθη να επιτεθεί εναντίων του στρατάρχου Οσμάν πασά και να τον συλλάβει. Αυτό εγένετο εις το Μοναστήρι. Πραγματικώς του επιτέθη και τον επολιόκρησεν εις τρλοπον απελπιστικόν γι΄ αυτόν. Ο Οσμάν εδήλωσεν υποταγήν εις τους επαναστάτας και ο Βεχήπ επήγε να τον συλάβει. Ο Οσμάν ήτο και είναι ακόμη ο ανδρείοτερος και ο ακεραιότερος πασάς της Τουρκίας. Οι Ηπειρώτες τον γνωρίζουν από τον καιρό που ήτο Γενικός Διοικητής των Ιωαννίνων, ως διώκτην των Αλβανών και προστάτην των Ελλήνων και όλης της Ηπείρου.
Ο Οσμάν πασάς, αν και εδήλωσεν υποταγή, δεν ήτο όμως και από τους ανθρώπους που παραδίδονται αδόξως. Είχε σκοπό να φονεύσει τον αξιωματικό, που θα πήγαινε να τον αιχμαλωτίσει. Τον εγνώριζαν καλά οι επαναστάται και γι΄ αυτό έβαλαν τον Βεχήπ-μπέη και να του επιτεθεί και να τον συλλάβει.

Ο Βεχήπ μπέης χρωστούσε κάποιαν ευγνωμοσύνην εις τον Οσμάν κι ήθελε να τον περιποιηθεί ως αιχμάλωτον, αλλά γνωρίζων τον Οσμάν καλά, επήγε βαδίζοντας προς τον θάνατον του.
Όταν ο Οσμάν είδε τον Βεχήπ να μπαίνει εις την αυλή του κονακιού του με το περίστροφο εις το χέρι βγήκε εις την θύρα, κι αυτός με το περίστροφο εις το χέρι, και του είπε
– Γιατί έρχεσε σε μένα;
Και ο Βεχήπ του απάντησε
– Έρχομαι να με σκοτώσεις πασά μου
Και πέταξε το περίστροφο από το χέρι του.
Το ίδιο έκανε κι ο Οσμάν αμέσως. Οι δυο αντίπαλοι αγκαλιάστηκαν και φιλήθηκαν. Ο Οσμάν δεν ήτο πλέον νικημένος και αιχμάλωτος.

Ύστερα από την ανακήρυξιν του Συντάγματος ο Βεχήπ με τον αδελφό του Εσσάτ έμειναν εις την Θεσσαλονίκην. Εις την επανάστασιν της 31ης Μαρτίου 1909 τα δυο αδέλφια ηκολούθησαν την εκστρατείαν εναντίων της Κωνσταντινοπόλεως και ηνδραγάθησαν κατά την πολιορκίαν και την άλωσιν της. Τότε ο Βεχήπ διωρίσθει Διοικητής όλων των Στρατιωτικών Σχολών της Κωνσταντινοπόλεως.
Ήτο ακόμα διοικητής των Στρατιωτικών Σχολών όταν ήρχισε ο Ιταλοτουρκικός πόλεμος. Τότε οι καλύτεροι αξιωματικοί υπό την ηγεσία του Βεχήπ , συναθροίσθηκαν εις τον μέγαν Στρατώνα του Σελιμιέ και αποδοκίμασαν την Κυβέρνησιν και, ιδιαιτέρως τον υπουργόν Στρατιωτικών μέγαν και πολύ τότε Σιεβκέτ πασάν, ως αίτιον της στρατιωτικής ανεπάρκιας της Λιβύης, ένεκα του οποίου ημπόρεσαν οι Ιταλοί να καταλάβουν τας παραλιακάς πόλεις της Τουρκικής Αφρικής.
Το κίνημα επροδόθει και ο Σιεβκέτ-πασάς με πολυάριθμον Επιτελείον εφάνη μπροστά των, ενώ αυτοί συνεδρίαζαν.
– Ποιος είναι ο Αρχηγός του κινήματος.
Ερώτησε ο Σιεβκέτ.
– Εγώ, στρατηγέ!
Αποκρίθηκε ο Βεχήπ.
Τότε επακολούθησε μια μακριά στιχομυθία μεταξύ Σιεβκέτ και Βεχήπ, και ο Σιεβκέτ έφυγε ηττημένος.
Την ίδια ημέρα ο Βεχήπ μετατίθετο εις το Μοναστήρι, αλλ’ ύστερα από ολίγον καιρόν τον επανέφεραν εις την Πόλη, και τον περασμένον Αυγουστό διωρίσθει από τον Ναζήμ πασάν αρχηγός των οχυρωμάτων των Ιωαννίνων και επιτελάρχης του αδελφού του Εσσάτ πασά.

Η άμυνα των Ιωαννίνων, εξίσου ένδοξος και για τους Τούρκους και για τους Έλληνας, έχει μεγάλην σχέσιν και με την ικανότητα του Βεχήπ. Είναι και αυτός γιος του Χαλαστή, όπως κι ο Εσσάτ.
Τιμή εις τα παιδιά του Χαλαστή, για την γενναιότητα τους, αλλά τί τιμή πρέπει εις τον Διάδοχον του Ελληνικού Θρόνου Κωνσταντίνου, που μπόρεσε να νικήσει τέτοια λιοντάρια Ηπειρώτες, που η τύχη των Ιωαννίνων τους επέταξε στο εχθρικό στρατόπεδο.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ακρόπολις» το Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 1913

Advertisements