Ετικέτες

, , , ,

Του Λάμπρου Μάλαμα

Ήταν 21 Φλεβάρης του 1944. Μια ομάδα από γιαννιώτες επονίτες μ’ επικεφαλής τον Σόλωνα Κωνσταντίνιδη*, που είχε μαζί του το Σωτήρη Γκόγκα, τον αδερφό του κι άλλες δύο τριάδες (έτσι χωρίζονταν τότε στην όποια δράση κατά των καταχτητών, για να μη τους υποπτεύεται ο εχθρός), ο Σπύρος Στατηράς, ο Κώστας Χαμός, ο Λευτέρης Παπαγγέλης κι άλλοι είχαν μιμηθεί το παράδειγμα των Γλέζου και Σάντα στην Ακρόπολη και με μπροστάρη το Σόλωνα κατέβασαν από το Ρολόι στην Κεντρική Πλατεία της πόλης τη γερμανική σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό και ύψωσαν στη θέση της την ελληνική!…

Δεν υπολόγισαν καν την άγρυπνη φρουρά των χιτλεροφασιστών, που ήταν σκοπιά στο διπλανό μέγαρο της 8ης Μεραρχίας, μαζί με τους γραικύλους χωροφύλακες, που είχαν μπλόκο εκεί κοντά μ’ έναν αρχιχαφιέ, το Ζήση… Κανείς δεν έγραψε τίποτε ποτέ για κείνο το παράτολμο κι επιτυχημένο πατριωτικό εγχείρημα των 9 επονιτών στον εξευτελισμό και την ταπείνωση που προκάλεσαν σε πανίσχυρους εχθρούς των Ες-Ες, στην ηπειρωτική πρωτεύουσα.

 

* Ο Σόλων Κωνσταντίδης ήτανε πολυαγαπητό παλικάρι και ξάδελφος του αρχηγού της ΕΠΟΝ Χαράλαμπου Τσιάρα. Είχε αναπτύξει πλούσια αντιστασιακή δράση. Και σ’ όλη τη διάρκεια της κατοχικής πείνας εργαζότανε σ’ έναν αλευρόμυλο, και βοήθησε πολλούς πεινασμένους πατριώτες!… Όμως, κάποια νύχτα του ‘χανε στήσει καρτέρι στην οδό Αγίου Κοσμά και τον δολοφόνησαν οι ντόπιοι συνεργάτες των ούννων, για ν’ αποδείξουν στους λύκους του Φύρερ και στα τσακάλια του Ράλλη ότι, είναι πιστά κι εθελόδουλα καθάρματα τους. Έριξαν μάλιστα στο δολοφονημένο Σόλωνα και χαριστική βολή. Κι εκείνος με την αυτοθυσία του και οι άλλοι σύντροφοι του απόδειξαν ότι: «Οι έλληνες ζυγόν δουλείας δεν ανέχονται, σκλαβιά δεν υποφέρουν. Μα εμείς όσο ζούμε, θα τον θυμόμαστε με πατριωτική συγκίνηση και περηφάνια».

Advertisements