Ετικέτες

, ,

Του Γιοσέφ Ελιγιά

Ω λίμνη, στα γλυκά σου

 τα νερά πόσα όνειρα παιδιάτικα λουσμένα!

Αχ πως ροδογελούν τα περασμένα

στης Μνήμης τα γιγάντια τα φτερά!

Απ’ το γαλάζιον κόρφο σου

 η χαρά η παιδική χαρά μου ξεπροβάλλει

 σεμνή, μες στα σεμνά παλιά της κάλλη,

με δυο ματάκια αθώα κι αστραφτερά.

Αχ πλάι στα παλιά ζωντανεμένα,

ροδόπλαστα, φωτοπεριχυμένα

Στον πόνο μου – βοτάνι μαγικό –

Μα όταν γροικώ νεκρά τα περασμένα

πως νιώθω να δακρύζει ω Λίμνη, ωιμένα

της φαντασίας το μάτι εκστατικό.

Advertisements