Ετικέτες

,

Του Κώστα Φωτόπουλου*

Ήταν ο μαχαλάς κοντά στα Οβρέικα τα Μνήματα τη «Τζίεμ», όπου κάθονταν η Μάνα Γκόντια, όπως την έλεγαν την αρχηγίνα, να πούμε, στις Αράπ'(ι)σσες που τις είχαν φέρει σκλάβες και τις χρησιμοποιούσαν στα μουτπάκια τους (μαγειρεία) οι μεγαλοτσίφλικούχοι μπέηδες και αγάδες, ειδικές για εκλεκτά ανατολίτικα φαγητά και λογιών – λογιών γλυκά και σιερμπέτια για το γλυκασμό των χαρεμιών των.

Στις γιορτές του έκαναν χορούς στης Μάνας Γκόντιας, το γνωστό «Γκλιούμ».
Ήταν ένας οργιώδης χορός μέχρι καταληψίας. Κρατούσαν η κάθε μια δύο μαχαίρια πλατειά στομωμένα (όχι κοφτερά) και στο ρυθμό του χορού σαν «άναβαν» χτυπούσαν τα γυμνά πλευρά τους κρατώντας τα με τη λαβή ανάποδα, ώσπου μάτωναν.

Βεβαιώνονταν τούτο από τους παλιούς Γιαννιώτες και το άκουγα συχνά καθώς και απ’ τον πατέρα μου, που έφτασε σε βαθειά θαλερά γηρατειά με σώες όλες τις αισθήσεις του και το λογικό του, πως πολλές στο αποκορύφωμα της καταληψίας «ξεθύμαναν» στο «μέρος» από τις ακαθαρσίες…».

Πολλοί Τούρκοι και Χριστιανοί πήγαιναν εκεί να «κάνουν χάζι» (σεργιάνι) στο «Γκλιούμ».
Απ΄ αυτό το γεγονός, όταν ήθελαν να χαρακτηρίσουν φασαρίες, ιδίως σε συγκεντρώσεις, έλεγαν, τότε και τώρα ακόμα ακούγεται κάπου – κάπου η φράση στα Γιάννινα από τους παλιότερους: έγινε σωστό Γκλιούμ (= χορός οργιώδης).

*Αναδημοσίευση από το βιβλίο του Κώστα Φωτόπουλου «Τα Γιάννινα»

Advertisements