Ετικέτες

Πολιούχου της θρυλικής πόλεως Ιωαννίνων*

•    Έτος 1808: Ο Γεώργιος γεννήθηκε στο χωριό Τσούρφλι (σήμερα Άγιος Γεώργιος) της Επαρχίας Γρεβενών, από γονείς Χριστιανούς και Έλληνας.

•   Έτος 1822: Σε ηλικία 14 ετών προσλαμβάνεται σαν υποκόμος του, από τον Τούρκο αξιωματικό Αβδοϋλάχ. Μένει όμως πιστός στη Θρησκεία του.

•   Έτος 1824: Έρχεται στα Γιάννινα. Εξακολουθεί να εργάζεται σαν υποκόμος.

• Έτος 1836: Ενυμφεύθη την Γιαννιώτισσα Ελένη, πτωχή, αλλ’ ευσεβή κόρη. Έκανε χριστιανικό γάμο που προκάλεσε την αντίδραση του τουρκικού στοιχείου, που τον νόμιζε Τούρκο. Συλλαμβάνεται. Έπειτα από σωματική έρευνα κρίνεται από το δικαστήριο αθώος, ελεύθερος. Ήταν Χριστιανός. Μπορούσε να κάνει χριστιανικό γάμο.

•   Έτος 1837: Ακριβώς τις τελευταίες ημέρες του χρόνου γεννήθηκε απ’ την ευλογημένη αυτή συζυγία ένα αγοράκι.

•  Έτος 1838: Την ημέρα του Αγίου Ιωάννου (7 Ιανουαρίου), βάπτισαν το παιδί τους. Του έδωσαν το όνομα του Αγίου Προδρόμου. ΙΩΑΝΝΗΣ.

•   Έτος 1838: Ιανουαρίου δέκα τέσσερες (14). Ο Γεώργιος συλλαμβάνεται για δεύτερη φορά. Ανακρίνεται και φυλακίζεται. Στη φυλακή βασανίζεται για να αλλάξει την πίστη του. Εκείνος έμεινε σταθερός. Πάντοτε συνεσταλμένος και ολιγόλογος απαντούσε. «Είμαι Χριστιανός. Πιστεύω στο Χριστό μου και την κυρά την Παναγιά».

•   Έτος 1838: Ιανουαρίου δέκα πέντε (15). Νέα ανάκριση. Αποδεικνύεται αθώος. Για να ικανοποιηθεί όμως ο φανατισμός των Τούρκων κλίνεται και πάλι στη φυλακή.

Ιανουαρίου 16. Απόπειρα ν’ αποφυλακισθεί απ’ την Χριστιανική Εκκλησία και τους προκρίτους της πόλεως απέτυχεν. Η εύκολη εξαγορά των δεσμοφυλάκων και η δραπέτευση προς την Άρτα — όπου ήτο ήδη ελληνικό — βρίσκει αντίθετο το Γεώργιο που επιμένει: «Εγώ πεθαίνω για το Χριστό μου. Είμαι Χριστιανός».

•  Ιανουαρίου δέκα επτά (17). Περί το μεσημέρι στην κεντρική πλατεία του Κουρμανιού ο Γεώργιος δέχεται με χαρά το μαρτύριο για το Χριστό. Έδωσε την καλήν ομολογίαν ότι είναι Χριστιανός και πεθαίνει Χριστιανός. Τίποτε άλλο δεν θεωρεί πιο πάνω απ’ το Χριστό. «Μη οϋν προτιμήσεις τι τοϋ Θεοϋ».

Το σώμα του έμεινε εκεί κρεμασμένο τρείς μέρες και τρείς νύχτες. Τα βράδια το κεφάλι του στόλιζε ένα φωτοστέφανο. Όλοι πίστεψαν ότι ο Θεός δέχθηκε την προσφορά του και αγίασε. Απ’ την πρώτη στιγμή καθιερώθηκε στις ψυχές των Χριστιανών ως ο Άγιος και Μάρτυς, ως προστάτης της πόλεως.

•  Ιανουαρίου είκοσι (20). Την τρίτη ημέρα απ’ το φρικτό μαρτύριο του παρέλαβαν το σώμα του οι Χριστιανοί. Απ’ τα στενά δρομάκια της συνοικίας «Σιαράβα» το μετέφεραν στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου. Εκεί παρουσία πολλών αρχιερέων έψαλλαν την ακολουθία της εξόδου του εκ του κόσμου τούτου και με βαθύ σεβασμό και ευλάβεια, ετάφη αριστερά του ιερού του ναού του Αγίου Αθανασίου.

Ένας τάφος απλός με ξύλινα κάγκελα κάλυψε το σκήνωμα του Αγίου μας.

•   Δέκα επτά (17) χρόνια απέριττος αλλ’ ιερός και άγιος ο τάφος του Αγίου. Χιλιάδες τον προσκυνούσαν. Πολλά, μεγάλα καθημερινά θαύματα. Τα ίδια θαύματα γινόταν και στο σπίτι του Αγίου, που απ’ την πρώτη στιγμή καθιερώθηκε σε ναό.

•   Έτος 1855: Έγινε ο περικαλής μαρμάρινος τάφος του Αγίου, τον οποίον μπορεί κάθε ευλαβής Χριστιανός να προσκυνηθεί και σήμερα.

Αργότερα — δεν γνωρίζομεν ακριβώς πότε — έγινε το σημερινό απέριττο κτίσμα που περικλείει και σκεπάζει τον τάφο του Αγίου. Ίσως το 1862.

Είναι δε πολύ χαρακτηριστικόν της ευλαβείας των Χριστιανών της εποχής εκείνης, το ότι δίπλα στον τάφο του Νεομάρτυρος Γεωργίου, έφτιαξαν και παρεκκλήσιον του Νεομάρτυρος Ιωάννου του εξ Ιωαννίνων, ώστε αδελφωμένοι οι δυό αθληταί νεομάρτυρες να τιμώνται από τους πιστούς.

Β’   ΜΕΡΟΣ Ανακομιδή Λειψάνων του Αγίου

•   Έτος 1971: 25 Οκτωβρίου παραμονή του Αγίου Δημητρίου, εψάλλει πανηγυρικός Εσπερινός. Ήταν παρόντες όλοι οι αρχιερείς της Ηπείρου, και της Κερκύρας και Γρεβενών.

Ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Γεωργίου από τον σημερινό Μητροπολίτη Θεόκλητο (τότε πρωτοσύγκελο). Φωτογραφία του Απόστολου Βερτόδουλου.

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου ασφυκτιούσε από το πλήθος των πιστών. Σε ατμόσφαιρα κατάνυξης και ιεροπρέπειας κατά την διάρκεια ολονυκτίας, άνοιξε ο τάφος του Αγίου — και ευδοκία Θεού –εδωρήθει εις την Ορθόδοξον Εκκλησίαν — και ιδιαίτερα στην πόλη των Ιωαννίνων — ο Άγιος. Το λείψανο του ολόκληρο.

Η δοξολογία έφθασε στον Ουρανό.

«Τοις αγίοις τοις εν τρ γρ εθαυμάστωσε ο Κύριος.»

Άγιε του Θεού, Γεώργιε, πρέσβευε υπέρ ημών.

Θησαυρός ημίν έδωρήθη ο Άγιος.

•   26 Οκτωβρίου: Εορτή του Αγίου Δημητρίου. Μετά τον όρθρο και την δοξολογίαν τα λείψανα του Αγίου ως θησαυρός πολύτιμος τοποθετημένα σε ξύλινη λειψανοθήκη, μετεφέρθησαν με πομπή και ιερά λιτανευτική παράταξη στον περικαλή ναό της Πλατείας Πάργης, ο οποίος έκτοτε έχει καθιερωθεί να τιμάται — και έτσι είναι γνωστός — ως Ιερός Ναός Νεομάρτυρος Αγίου Γεωργίου.

* Το χρονικό της ζωής του Αγίου Γεωργίου του Νεομάρτυρα, συντάχθηκε από το θρησκευτικό σωματείο «Πνευματικός φάρος Ιωαννίνων» σε έντυπο του που μοιράστηκε στους πιστούς το 1888, όταν και συμπληρώθηκαν 150 χρόνια από τον θάνατο του Αγίου.

•   26 Οκτωβρίου: Εορτή του Αγίου Δημητρίου. Μετά τον όρθρο και την δοξολογίαν τα λείψανα του Αγίου ως θησαυρός πολύτιμος τοποθετημένα σε ξύλινη λειψανοθήκη, μετεφέρθησαν με πομπή και ιερά λιτανευτική παράταξη στον περικαλή ναό της Πλατείας Πάργης, ο οποίος έκτοτε έχει καθιερωθεί να τιμάται — και έτσι είναι γνωστός — ως Ιερός Ναός Νεομάρτυρος Αγίου Γεωργίου.

* Το χρονικό της ζωής του Αγίου Γεωργίου του Νεομάρτυρα, συντάχθηκε από το θρησκευτικό σωματείο «Πνευματικός φάρος Ιωαννίνων» σε έντυπο και μοιράστηκε στους πιστούς το 1888 όταν και συμπληρώθηκαν 150 χρόνια από τον θάνατο του Αγίου.

Advertisements